En dan is het zo ver. Hoewel we dachten (bijna) niets meer te hoeven doen vanmorgen, zijn we toch bijna de hele ochtend aan het zwoegen, inpakken, slepen met koffers. En hoewel we alles goed gepland hebben, zit ook deze enorm grote bus nokkie vol als we kunnen vertrekken. Hoe krijgen we het toch voor elkaar om altijd zoveel zooi mee te nemen op reis? Dat wordt zaterdag weer puzzelen om onze bagage voor het vliegtuig op orde te krijgen.
Iets over 11 zijn we klaar om te gaan (het kan ook dichter bij kwart voor 12 zijn geweest). Eerst nog even dag zeggen bij Amy van HoAA. Ze vond het heel moeilijk dat we gingen….vooral om Nina weer te laten gaan. Amy was degene die 3½ jaar geleden het adoptiebureau vertegenwoordigde bij de rechtszaak en zij is ook nog degene die contact heeft met de birth mother van Nina. Maar natuurlijk ook omdat zij er getuige van was dat we Eva voor het eerst zagen en zij Eva's BM heeft begeleid.
Daarna de sleutels van het huis afgegeven bij Rachel…. op dat moment begon Eva nog te huilen voor een fles, dus Rachel: “does she need a bottle…..do you mind”. Kon ze nog even de laatste fles geven. Rachel had nog wat cadeautjes en een lunchpakketje gemaakt. Zij heeft er ook nu weer voor gezorgd dat we ons net een beetje meer thuis voelden. Gelukkig zien we haar komende zomer weer. Voor nu: Rachel, dank oe wel!
En dan op weg naar Miami voor de laatste horde. Het eerste stuk ging heel oké. Tempo zat er lekker in en rond half 4 zaten we nog op 60 mijl van de stad. Maarrrr, in deze stad is het altijd file en dan boften we nog dat we de stad in gingen en niet uit. Om kwart voor 6 waren we op de plaats van bestemming. Vorige keer zaten we in South Beach heel leuk, maar we wisten allebei nog hoe leuk het was (not!!!) om tig keer 200 meter te moeten lopen om een auto leeg te halen, die daar eigenlijk niet mocht staan, bij 37 graden. We wilden nu dus graag iets met parkeren. Betaalbaar lijkt dit in Miami onmogelijk. Maar we zitten in een leuk huisje in het Designer District (yam yam voor Reinout), slechts 8 minuten bij het paspoortbureau vandaan, met parkeerplaats en leuke patio. Oh ja, en goed betaalbaar.
Vanavond met twee kinderen vier blokken gelopen naar en leuk restaurantje. Daar hebben we heerlijk gegeten. Nu liggen beide kinderen te slapen en plannen wij nog even de dag van morgen: heerlijk een dag bivakkeren bij het paspoortbureau.


Fijne laatste dagen gewenst in Miami!! Hoop dat alles voorspoedig voorloopt!
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat jullie nu weer naar huis komen en wat is het allemaal goed gegaan (nou ja die bril en die pasfoto) Ik wens jullie nog een paar mooie laatste dagen en een soepele terugreis. Dit Eva-blog ga ik wel missen.
BeantwoordenVerwijderenGr. Marijke