Omdat Vik het nogal vervelend vond dat hij gisteravond weer terug moest, stuurde hij een berichtje of het leuk was om vandaag ook te komen naar Fort Christmas. Dat fort ligt wat meer het binnenland in en er was een soort van authentieke braderie vandaag. Nou, Nina wilde graag nog even met ‘die jongetjes’ spelen, dus vanmorgen belde Leendert Jan terug dat het leuk is en hoe laat we zouden afspreken. Tja, hij was er al, want ook vandaag was er weer een druk programma. Toen wij daar dus om 12 uur kwamen, hebben we ze nog een uurtje gezien. We begrijpen dat hier kinderen van voor tot achter vol worden gepland en ze moeten met alles gestimuleerd worden. Mochten onze kinderen dus niet genoeg bereiken in het leven, dan weten we nu al waardoor dat komt: twee te relaxte, zeg maar gerust trage, ouders.
Het was wel grappig om dit festival te zien. We zaten echt in wat meer landelijk gebied….met dito (oversized) publiek. Er werden wat traditionele indianendansen opgevoerd, maar gelukkig hadden ze ook gewoon een speeltuin (de simpelste dingen maken soms het gelukkigst).
Vlak naast het dorpje Christmas liggen de Orlando Wetlands. Daar zijn we nog even langs gegaan. Een schitterend gebied, met alligators……die we helaas niet hebben gezien -met ons wildlife spotten wil het maar niet lukken deze maand-. Papa Reinout ging nog even met Nina over het junglepad; we dachten namelijk dat dat niet zo geschikt zou zijn voor kinderwagens. Dat klopte, het was alleen ook niet zo geschikt voor stadse jongetjes op slippers. Omdat Nina het junglepad in combinatie met de misschien wel aanwezige krokodillen toch wel wat spannend vond, liep Reinout na honderd meter dus op slippers, met een kind op z’n nek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten