Zaterdag 3 december: Christmas lights in Wickham Park

Nadat we rustig waren opgestaan, fles gegeven, ontbijten etc, moesten we nog wat boodschapjes doen en Leendert Jan moest nodig naar de kapper -vond hij zelf, Reinout vindt natuurlijk dat hij er altijd perfect uitziet-. Als je weet door wat voor ongeïnspireerde mevrouw hij is geknipt, ziet het er nog heel oké uit.

Vanmiddag werden we uitgenodigd door Vik om te komen spelen met Nina (Vik en David waren er vorige week zondag ook met hun twee zoontjes). Dat was een echte Amerikaanse uitnodiging: eerst hadden ze een verjaardag, dan konden we om 5 uur komen, wat spelen in de speeltuin en wat eten en daarna nog naar de Kerstlichtjes in Wickham Park gaan kijken. Ze wonen in Viera en Viera is…..tja wat is Viera eigenlijk…….misschien het best te vergelijken met een soort van Almere. Alles is nieuw uit de grond getrokken en de hele plaats bestaat uit nette aangeharkte suburbs en dan het liefst binnen een gated community. We kwamen aan, moesten meteen naar het park (om 6 uur is het donker), daar aangekomen was er voor de kinderen wat eten -wij dachten dat eten ook voor ons was…..’silly us’- Dat geeft ook meteen het culturele verschil aan: volgens ons doen ze bijna niets met elkaar. Nina vond het ook heel gek. Zij is gewend dat wij altijd met elkaar eten (behalve dan soms papa Reinout als ‘ie vast staat op de A2, of A1). Daarna nog even spelen, daarna weer hop hop naar huis, want we moesten naar de kerstlichtjes. In de 5 minuten dat we thuis waren gaat meteen de TV aan. Overigens kregen we in de wijk waar ze wonen al een paar mooie voorproefjes van kerstverlichting te zien.

Goed daarna naar het park. In file rijden om in een park kerstlichtjes te mogen zien……maar, het was vanavond ‘walking night’ en dat wordt door veel Amerikanen als zeer bijzonder ervaren. Sterker nog, onze gastheer z’n schoonvader zat in de auto en die had zijn rolstoel niet bij zich. Zij moesten dus rechtsomkeert maken. Wij gingen dus lopend door het park, met meer wandelende Amerikanen om ons heen dan we ooit hebben gezien. Het moet gezegd: ze maken er erg veel werk van. Daarnaast voelt het erg vreemd om op 3 december ’s avonds in je korte broek, op slippers kerstlichtjes te gaan kijken en er wordt vervolgens wel warme chocolademelk verkocht. Gelukkig is iedere Amerikaanse happening vergezeld van etenswaren. Het was inmiddels half 9 en we hadden nog niets gegeten. Op dat moment vindt je dan zelfs dat Amerikaanse eten lekker.