Dinsdag 6 december: De laatste dingen te regelen

Nina had Eva nog steeds geen cadeau gegeven en dat wilde ze erg graag. Toen we deze leuke schildpad zagen, was dit een leuk cadeautje voor Nina om te geven. Met zelf gemaakt inpakpapier moest het worden ingepakt en gegeven. Eva begint dingen nu ook al een beetje te volgen met haar ogen…..tja, en daarna weer lekker slapen.

Morgen gaan we naar Miami. Maar, voor het zo ver is, moeten we nog wel die pasfoto’s hebben. Gisteren zagen we nog een fotograaf die om 10 uur vanmorgen open zou gaan. Dus wij daar foto’s laten maken. Hij wist wel wat hij deed. Vanmiddag zouden de foto’s klaar zijn.

Nou, dan hebben we voor nu alles van de lijst afgestreept, dus vonden we dat we nog wel een paar stranduurtjes hadden verdiend. Het was vandaag 29 graden en best wel broeierig. Op het strand waaide het wel behoorlijk, dus daar konden we even uitwaaien. Eva uit de wind en verder lekker spelen op het strand. Opeens begon het te betrekken en 5 minuten nadat we thuis kwamen, barstte het onweer los. Ik denk dat we de eerste tropische storm van het seizoen hebben gehad (normaal ergens in juni).

Goed, vanmiddag de pasfoto’s opgehaald. Voor $ 20 kregen we pasfoto’s die scheef waren genomen en waarop handen zichtbaar waren. De fotograaf zei: “ach bij kinderen doen ze niet zo moeilijk”. Nou, op de officiële site van het de overheid lijken ze daar toch iets anders over te denken en dat risico willen we niet nemen (als we worden weggestuurd moet je maar hopen dat we nog op tijd mogen terugkomen voordat we op zaterdagavond terugvliegen). We hebben Liesbeths tip dus maar uitgeprobeerd. Laken op bed gelegd, Eva erop en maar klikken. Volgens mij heb ik een hele serie goede exemplaren gemaakt. Op de USB-stick naar de CVS. Ze waren zo goed dat er niets meer aan bewerkt hoefde te worden. Vervolgens wordt deze foto twee keer afgedrukt op pasfotoformaat: $ 13.50 (voor een door mijzelf gemaakte foto!). Enfin, dit wordt een duur paspoort. En dan te bedenken dat ‘ie zelfs maar een jaar geldig is.

Vanavond zijn we met Rachel en Lisa wezen eten bij de Thai in Cape. Heel lekker gegeten, maar wel echt op z’n Amerikaans: binnen anderhalf uur sta je weer buiten. Even gezellig uit eten daar doen ze hier niet echt aan.

De dochters liggen nu lekker te slapen en wij pakken alvast de meeste spullen. Morgen vertrekken we. Toch wel weer gek. We kunnen niet wachten om Eva aan iedereen te laten zien en we vinden het heel fijn om Kerst gewoon thuis te kunnen vieren. Maar, we laten ook weer een deeltje achter en dat is wel gek en een beetje melancholisch. Je raakt gewend aan iedere dag weer andere (grotere) cruiseschepen in de haven en alles en iedereen is weer heel snel bekend als je hier rondrijdt. Misschien komt dat ook wel omdat we natuurlijk niet meer hadden verwacht dat ons tweede kind hier ook uit de regio zou komen. De kans was groter dat ze uit een ander deel van Florida zou komen. En eigenlijk vinden we het (zeker nu achteraf) wel heel fijn dat beide dochters hun oorsprong in dezelfde streek hebben.