Maandag 5 december: Fit to Fly

Terwijl het in Nederland een ijskoude Sinterklaas is, was het in Florida tegen de 30 graden vandaag... Grappig genoeg is het voor Nina allemaal geen probleem. We zijn al vertrokken voor Sinterklaas aankwam in Nederland en komen later terug. Maar gelukkig weten we nu al dat Sinterklaas wel wat cadeaus heeft achtergelaten bij opa en oma. Hier is alles al extreem in kerststemming. Nina roept bij alles ‘Christmas’ en bij iedere kerstman juicht ze ‘Sinterklaas!’. Ze heeft dan ook nog geen Zwarte/gele/stroopwafel/roetveeg Piet gemist.

Vanmorgen moest Eva nog één keer naar Dr Lisa de kinderarts. Zij was erg tevreden en heeft Eva haar ‘fit to fly’ verklaring gegeven. We gingen weer naar buiten met een partij melkpoeder en Nina met een ijsje….blauw en een zoete chemische smaak. Gelukkig is het daar een kinderkliniek, anders zou het vast heel ongezond zijn…..

Toen we bij de dokter waren, berichtte Amy van het adoptiebureau ons dat alle benodigde papieren binnen waren! Dat betekent dat we nu zeker weten dat we weg kunnen. Woensdag vertrekken we volgens plan naar Miami. Daar hebben we donderdagmorgen een afspraak om een paspoort aan te vragen. Zaterdagavond vliegen we dan terug vanuit Miami naar Amsterdam, waar we zondag aankomen.

Na onze bezoekjes gingen we lunchen bij Ossorio in Cocoa Village. Cocoa Village is, zoals ons is verteld, "the old Florida" en ziet er anders uit dan alle andere dorpen in deze omgeving. Het heeft stoepen en winkeltjes en een heel leuk parkje en er staan gebouwen die ouder zijn dan 20-25 jaar. Van origine was dit het enige dorpje in de omgeving voordat de hele kuststreek werd volgebouwd. In het park zat het vol met eekhoorns die bijna letterlijk uit je hand aten.

Daarna, moest het belangrijkste voor het paspoort nog gedaan worden: de foto’s. 3½ jaar geleden gingen we naar de fotograaf bij de Publix. Een aparte meneer (met z’n theorieën over (borst)voeding), maar wel een goede fotograaf. Maar hij is weg en nu verwijst iedereen naar de CVS voor pasfoto’s. Dus wij naar een CVS. Er zijn van die momenten dat je bij binnenkomst al weet dat je een fout maakt….. De mevrouw die de foto zou moeten maken begon meteen te ratelen: “oh een baby, wat een schatje, pasfoto’s voor baby’s is zo moeilijk, misschien moeten we haar maar op de toonbank leggen, op een wit vel papier, of probeer haar maar vast te houden”.

Bij iedere foto zagen wij al dat het niet kon, maar dacht zij dat het nog wel wat kon worden. Terwijl ze steeds wanhopiger werd, begon ze steeds meer te ratelen: “Eigenlijk is het heel gemeen dat ze dat baby’s aandoen, eigenlijk zouden baby’s zonder foto op het paspoort moeten (?????!!!??); mijn zus heeft een zoontje gekregen één dag voor Thanksgiving, ik wil het iedere dag wel zien, maar gelukkig stuurt ze dagelijks foto’s”. Eind van het liedje: we hebben wel de foto’s van het neefje van deze verder onbekende vrouw gezien, maar geen pasfoto’s van Eva.

Dat wordt nog een uitdaging in de komende dagen.

’s Avonds na het eten zat Reinout even met Eva. Toen wilde grote zus Nina ook even knuffelen als een baby.