Zaterdag 26 november: brings back memories

Omdat Eva zo moeilijk drinkt, moesten we toch nadenken over een goede oplossing. Wij hebben van huis van die degelijke (dure) Avent-flessen meegenomen. Heel praktisch en iedere dokter roemt ze, omdat ze zo veel mogelijk krampjes voorkomen. Nina heeft er altijd zonder probleem uit gedronken. Het zijn alleen hele stugge spenen en Eva krijgt er veel te weinig uit. Halverwege de fles is ze al in slaap gevallen. Gisteravond heeft Reinout dus nog een set flessen gekocht met wat kwalitatief mindere spenen. Eva drinkt nu de fles behoorlijk goed leeg en dat hebben we vannacht meteen gemerkt. De laatste fles om 12 uur, daarna kwam ze om kwart voor 5 -het oude patroon zit er nog in: Leendert Jan wordt bij het eerste piepje wakker en Reinout slaapt overal doorheen- en daarna werden we wakker om 8 uur.
Na het ontbijt moest Eva in bad. We kregen als tip om zemelen in haar badje te doen, tegen de kapotte billen. Dat hebben we dus gedaan. Ze wekte de indruk dat ze het wel ontspannend vond.













Vanmiddag wilde Nina graag naar een speeltuin. Het maakte niet uit welke speeltuin, als er maar andere kinderen waren. We krijgen de indruk dat onze oudste dochter dat leuke zusje en die papa’s soms een beetje zat is en vooral haar vriendjes bij de egeltjes mist. We gingen dus naar de speeltuin, maar in het land waar iedereen alles wat verder dan 25 passen is, doet met de auto is het best moeilijk om een speeltuin te vinden……en als je er dan één hebt gevonden……waar zijn andere kinderen?! We hebben er één gevonden en Eva vond alles prima en sliep lekker door.

Daarna zijn we even gaan kijken bij het resort waar we 3½ jaar geleden zaten toen we Nina gingen ophalen. Voor de kenners: Beach Place Guesthouses. De toenmalige eigenaren hebben het verkocht en de nieuwe eigenaren verhuren het niet meer (tegen gereduceerd tarief) voor langere tijd. De toenmalige assistente Stephanie is er nu manager -het klinkt als meer promotie dan het werkelijk is. In de VS is de bordenwasser al snel ‘vice president cleaning of the utilities department’-. Ze vond het heel leuk om ons te zien en met gezinsuitbreiding. Voor ons was het even terug naar toen met alle mooie herinneringen aan de weken daar. Er was weinig veranderd, dezelfde relaxte sfeer hing er nog en de plek direct aan zee is nog steeds even prachtig.
Daarna gingen we nog even een ijsje(!) eten, want dat hadden we Nina beloofd. IJsjes hadden ze niet echt……ijzen wel. Enfin, $13,50 verder hadden we alle drie een partij ijs. Nina at een beetje en toen hoefde ze niet meer, ‘want ze zijn ook zo groot papa’.