dinsdag 15 november 2016

Zaterdag en zondag 12 en 13 november: het eerste weekend

Ja, en dan heb je er een dochter bij. Maar, omdat ze nog in het ziekenhuis ligt, is alle zorg nog in handen van de verpleging. Toen we drie jaar geleden Nina kregen, zaten we na een uurtje in de auto terug naar huis en hadden we een baby….na drie uur had ze de eerste poepluier en na 5 uur had ze Reinout al onder gespuugd. Dat hebben we bij Eva nog niet, want de verpleging checkt haar waarden, kijkt of en wat ze moet eten en checkt of ze wel goed poept en plast….dan voel je je nog een beetje een toeschouwer.













Maar alle lof over het ziekenhuis. De verpleging doet er alles aan om je je op je gemak te stellen, grote kamers, waar je 24/dag bij je kind kan zijn en al bij binnenkomst weet de bewaking wie je bent en voor wie je komt. Natuurlijk zal dat ook wel met onze afkomst te maken hebben en de grote zus die de grootste zuurpruim binnen no-time kan laten ontdooien. Bij de afdeling waar Eva ligt, moet je je aanmelden met een intercom. Dat wil Nina altijd doen en dan zegt ze: “Hello, mbmbmgmmhjg Eva”. Op dat moment stijgt er een gegiechel achter de balie op en hoor je: “Come in big sis” en daarna tegen elkaar “she is so cute I wanna keep her”.

Sinds vrijdag gaat Eva behoorlijk vooruit. Ze ontspant, eet goed en is graag bij ons (voor ons gevoel). Iedere ochtend komt de dokter om 10.30 uur ronde doen en dan bespreekt ze de vorderingen en wat bijzonder is, dan vraagt ze ook echt aan ons of we ons kunnen vinden in het behandelplan. Voorzichtig aan verschonen we gewoon de luiers en nemen we de verzorging op ons. Zolang niemand klaagt zal het wel goed zijn.

In het weekend hebben we vanuit het ziekenhuis al kunnen skypen met alle opa’s en oma’s. Heel prettig om dat meteen vanaf deze plek mee te kunnen maken.




Zondagavond zijn we doorgereden naar ons huis in Cape Canaveral. Eva doet het goed en hopelijk kan ze snel mee naar huis. Dan is het prettig om daar gesetteld te zijn. We zitten in een huis van Dr Rachel. Gelukkig is het één van haar kleine huisjes; slechts drie slaapkamers, twee badkamers, een walk-in closet en een bijzonder royale decoratie. Laten we zeggen dat het huis met recht de naam Beach Townhouse draagt. Maar we zijn heel blij met de gastvrijheid en de flexibiliteit van Rachel (wanneer we er maar in wilden, als het langer duurt kunnen we langer blijven en ze vindt het geweldig om Nina weer te zien).





2 opmerkingen:

  1. Wat onwijs fijn dat jullie daar zitten. En leuk dat we dat oom hebben gezien. Heb gewoon n beeld van waar jullie zijn.
    En fantastisch dat Eva t goed doet.
    Joost en Edith xxxxx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat jullie aangekomen zijn in het 'huisje' van Dr. Rachel! Wel iets langer rijden naar het ziekenhuis, maar wel beter dat jullie een huis hebben ipv in een hotel.

    BeantwoordenVerwijderen