Woensdag 23 november: dagelijkse routine…..nou ja, een beetje dan

Dagelijkse routine 7000 km van huis, is iets te veel gezegd, maar het was zo fijn dat we Eva bij ons hadden en niet weer naar Orlando hoefden te rijden.

Vannacht was (natuurlijk) wat onwennig. Opeens weer zo’n kleine dame erbij, die iedere 2-3 uur wat wil snacken. Eva valt onder het drinken in slaap en wordt dan pas weer later wakker voor meer. En dus om 0:00u; 3:00u; 6:00u en 7:15u…oh nee, die laatste was Nina die het toen wel mooi vond geweest en honger had. Heerlijk rustig met elkaar de dag begonnen. Beetje ontbijten, flesje, kleuren en niet meteen weer weg moeten.

Vanmiddag stond er al wel een tripje op het programma. We moesten naar de kinderarts hier in de buurt voor een follow-up. Zij heeft 3½ jaar geleden ook Nina gezien de eerste weken voor en tijdens dat wij er waren om Nina op te halen. Toen we gisteravond lieten weten dat Eva was ontslagen, zei ze meteen ‘kom om 1 uur maar langs’. Ze vond het ook erg leuk om ons te zien en was erg tevreden hoe Eva (en Nina) het doet/-n.

Daarna nog even langs Amy van het adoptiebureau gegaan. Alle ambtelijke molens lopen al, maar grote kans is alles volgende week echt rond, morgen is het hier namelijk Thanksgiving…..en vrijdag slaat iedereen elkaar de kop in voor koopjes.

Daarna moesten we nog even met onze twee meiden boodschappen doen en alle oh’s en ah’s waren weer overweldigend. Iedereen maakt een praatje en vraagt hoe oud ze is en dat ze zo mooi is. Binnen no time snappen ze dat wij samen de vaders zijn en Nina de zus en niemand vindt dat gek, of maakt opmerkingen. Een snel rondje boodschappen doen, duurt zo wel langer