Woensdag 16 november: opdrachten in het ziekenhuis

The ‘wildlife’ vinden we hier letterlijk in de tuin. In de achtertuin zit het vol met eekhoorns en in de voortuin lopen de pauwen vrijelijk rond te scharrelen. Daarbij is het hier overdag zo’n 27 graden, dus wij lopen de hele dag rond in korte broek (over ruim een maand is het Kerst, dat voelt wel een beetje raar).

Hier zijn ze gek op protocollen. Voordat Eva het ziekenhuis uit mag, moeten wij voldoen aan een aantal ‘tests’. Allereerst moet ons autostoeltje gecheckt worden door een speciaal daarvoor opgeleide verpleegkundige. We hebben de maxi-cosy dus alvast maar meegebracht vandaag.
Daarnaast moeten wij een aantal video’s bekijken. Het mooie is dat het systeem bijhoudt of we deze daadwerkelijk hebben bekeken (lees: aangezet). Voor ons waren de volgende video’s van elk zo'n 20 minuten lang geselecteerd: 1) shaken baby syndrome -conclusie: je mag een baby nooit heel hard heen en weer schudden……ik dacht dat iedereen dat al wel wist, maar hier is het echt een belangrijk onderwerp (ook dokters en verpleegkundigen beginnen er te pas en te onpas over)-; 2) de veiligheid van autostoeltjes -iedereen heeft het over de gevaren van pasgeborenen vervoeren in de auto….en vervolgens gaat de film over stoeltjes voor kinderen vanaf 1 ½-; 3) borstvoeding -ook de verpleging vond dit wat onzin voor ons, maar ja “the computer says…”; 4) reanimatie bij baby’s -hier zat zelfs een opblaasbare pop bij om te oefenen; dit was wel goed, dus geen ironische ondertoon- .

In het ziekenhuis wordt iedere dag iets leuks georganiseerd voor alle kinderen. Nina heeft vandaag een masker gemaakt. Toen ik haar vroeg of ze Mega Mindy was, deed ze wat verbaasd haar masker omhoog: “Ik ben het paappaaa, Niiiinaaa”. Om 18 uur was het donker en toen kwam de hele politiemacht van Orlando de kinderen (en misschien ook wel een beetje hun ouders) vermaken met een lichtshow van de zwaailichten.















Na even snel met elkaar nog wat te hebben gegeten in het ziekenhuis, gingen vandaag Reinout en Nina vroeger naar huis en bleef Leendert Jan wat langer bij Eva.
Nou, vooruit dan, nog een plaatje van een trotse papa.